Kavod Adonai. Marzanne Leroux-Van der Boon
Чтение книги онлайн.
Читать онлайн книгу Kavod Adonai - Marzanne Leroux-Van der Boon страница 8
![Kavod Adonai - Marzanne Leroux-Van der Boon Kavod Adonai - Marzanne Leroux-Van der Boon](/cover_pre706657.jpg)
Net voordat hulle die volgende aand met Havdalah begin, kry Rivkah ’n SMS van Marc. Hy sal nie die volgende paar dae kan bel nie, maar hy is veilig. Baie liefde en goeie wense vir Yhoshi. Dit ontstel Rivkah opnuut, want sy weet nou vir seker hy is nie by Tze’elim, die militêre basis in die Negev nie, maar is met iets anders besig. Waarmee? En daar is nog drie weke oor voordat hy kan huis toe kom.
“Hoekom gebruik julle reserviste in die operasie?” vra sy kwaad vir Re’uven, wat kort daarna tuis kom, asof hy daarvoor verantwoordelik is.
“Omdat hulle op daardie oomblik in die Negev was. In Tze’elim,” is al wat hy kortaf sê. Hy lyk vaal en moeg ná die baie ure sonder slaap.
“Slicha,” maak sy verskoning. “Ek het van die begin af geweet hy’s iewers betrokke.”
Re’uven glimlag flou. “Was ook nie vir my nodig om te ontplof nie. Maar dit was nie maklik om te sien watter gruwels in so ’n kort tydjie aangerig is nie. Op die eerste bus was daar soldate met hul vroue en kinders. Die Gez’e het drie kinders gehad en die Karlinski’s twee. Almal is nou wees. Nogtans kon dit nie vir Marc maklik gewees het nie; hy was betrokke by die … likwidasie van party van die terroriste wat hulle opgespoor het.”
Rivkah byt op haar tande. Niemand weet beter as sy watter uitwerking so iets op Marc het nie.
“Wat is likwidasie?” vra Yhoshi. Hulle het half vergeet dat die kinders hulle hoor.
“Dis … dit beteken dat hulle doodgemaak is, Yhoshi,” sê sy oom.
“Het Abba hulle doodgemaak?”
“Nee, Abba het dit nie gedoen nie, maar dit was vir hom moeilik om by te wees toe dit gebeur het.”
“Maar dit was mos terroriste.”
Sy grootvader trek hom nader, sit sy arm om hom. “Yhoshi, terroriste is ook mense. Mense wat ’n verkeerde pad geloop het, maar nogtans mense wat die Almagtige van Israel, baruch Hu, geskape het. Hy leer ons om respek te hê vir alles wat lewe. Al word ons soms gedwing om ander se lewe te neem, mag dit nooit iets wees wat ons bly maak nie.”
“Maar, Saba, as hulle mý abba en imma doodgemaak het, sou ek bly gewees het hulle is doodgeskiet.”
Chaim druk hom teen hom vas. “Ek dink HaShem sou jou verstaan het, Yhoshi.”
“Daar is darem ’n bietjie goeie nuus ook, Rivki. Ek het verstaan die reserviste wat by die vergeldingsoperasie betrokke was, kom vroeër huis toe. Hulle het gepraat van einde Augustus.”
“Jy speel!”
“Nee, regtig.
“Yoffi!” Sy klap haar hande opgewonde.
“Máár, jy moet ook weet hulle blý voortaan nog op grenspatrollie. Lang, vermoeiende ure.”
“Wel, toe hy netnou SMS dat hy die volgende paar dae nie sal kan bel nie, het ek geweet hy’s nie by die basis nie.”
“Ons kom ook die 31ste terug,” reken Hadassah haastig tussenin uit. “Dit sal wonderlik vir die kinders wees as hy dan huis toe kom.”
Rivkah knik. “Beslis.”
“Rivkah …” Die toon in haar broer se stem laat haar vinnig na hom kyk.
“Wat?”
“Miskien is dit goed dat jy weet Marc-hulle patrolleer die Gasagrens. Dit is hoekom hy nie kan bel nie.”
Sy knyp haar oë ’n paar oomblikke styf toe. “O, ek was bang daarvoor.”
“Dit is so,” sê haar broer somber.
Hadassah en Shlomit bring vir Re’uven sy aandete, wat hy hongerig verslind. Toe die kinders weer rondom Yhoshi se wonderlike rekenaartjie vergader, vertel hy hulle ’n Grad-missiel uit Gasa het ’n huis in Ofakim getref net voor hy teruggekom het. Die huis het aan die brand geslaan. Skrapnel het ’n baba van vier maande, ’n negejarige seuntjie en ’n man van iets in die twintig ernstig beseer. In elk geval is missiele die ganse Shabbat op Askelon, Asdod en Berseba afgevuur, meer as 45 die afgelope 48 uur. Drie mense is ernstig gewond en ’n hele aantal is met ligte beserings en skok in die Soroka-universiteit se mediese sentrum in Berseba opgeneem. Die IAF (Israelse lugmag) het Vrydagaand verskeie lugaanvalle op die Gasastrook gedoen in reaksie op Donderdag se terreuraanvalle. Minstens een Palestyn is dood. Die spanning styg aan die Gasa- en die Egiptiese grens.
Sy selfoon lui en hy gaan buitentoe om dit te antwoord. Almal binne wag in angstige stilte. Toe hy terugkom, skud hy sy kop vermoeid. “Nog ’n Grad-missiel het ’n motoris op die hoofweg net buite Berseba getref. Noodlottig. Pa van twee met ’n hoogswanger vrou.”
“Elohei Yisra’el Avinu,” prewel Chaim.
Sondagaand is Rivkah weer by die huis in Jerusalem. Op TV is daar nog meer droewige verhale, onder meer skreiende tonele van die begrafnis van Yossi Shushan, wat op die hoofweg na Berseba die slagoffer geword het van die spervuur van honderd Palestynse missiele wat die naweek oor die suide van Israel neergereën het.
Bleek van skok en snikkend is Lilach Shushan langs haar geliefde man se graf te sien. Sy is nege maande swanger en lê op ’n draagbaar uit vrees dat sy sal begin kraam.
Later voer die Israelse dagblad Yedioth Ahronoth, ’n onderhoud met haar, wat ook gebeeldsend word.
“Sy gesin was alles vir hom. Hy was ’n fantastiese pa wat altyd sy kinders se belange voor sy eie gestel het. Hy kon nie wag vir die geboorte van hierdie eerste seun nie. Dit was al waaroor hy gepraat het,” vertel Lilach in trane. “En hierdie … hierdie moordenaars het gemaak dat hy nooit sy seuntjie sal sien nie.” Sy huil snikkend. “Dit kan nie wees nie! Miskien is dit net ’n nare droom en kom Yossi skielik weer by die deur ingeloop.”
Die programleier vertel toe Yossi die lugalarms hoor afgaan, het hy dadelik in sy motor geklim om huis toe te ry sodat hy by sy swanger vrou en getraumatiseerde kinders kon wees.
Wat vir Lilach ’n dag van groot vreugde moes wees – die geboorte van haar derde kind en eerste seun – word nou ’n dag van hewige ontsteltenis.
Maar nie net Lilach het dié dag tragedie en pyn ervaar nie.
Verder noord in Kfar Saba, een van die dorpe in die middel van Israel, woon duisende mense die gesamentlike begrafnis van Moshe en Flora Gez en Dov en Shula Karlinsky by.
Beelde verskyn van die Gez- en die Karlinsky-kinders, wat sukkel om te midde van oorweldigende emosie hul ouers te huldig.
Twee dae voor die einde van Augustus bel Marc onverwags om te sê hy kom