Tikkun Ha'olam. Marzanne Leroux-Van der Boon
Чтение книги онлайн.
Читать онлайн книгу Tikkun Ha'olam - Marzanne Leroux-Van der Boon страница 13
![Tikkun Ha'olam - Marzanne Leroux-Van der Boon Tikkun Ha'olam - Marzanne Leroux-Van der Boon Israel-reeks](/cover_pre707245.jpg)
“Ons sal sien,” sê Marc.
“Het jy met Imma gepraat, Abba?”
Marc skud sy kop. “Daar is geen opvangs nie.”
“Ons het nog nooit so baie sneeu gehad nie,” sê Yhoshi wat voor die venster staan en op die toegesneeude plein afkyk.
“Sal Imma genoeg komberse hê, Abba?” vra Natan angstig.
“Vir seker, Natani, vir seker. Hulle sal mooi na haar kyk daar.”
Hy sien die donker angs in die kind se oë en hy voeg vinnig by: “Sy is veilig daar, babbelossie. Hier’s nie towenaars nie.”
“Waarvan praat julle?” vra Yhoshi vererg.
“Jy kan later lees.”
“Ek lees nie van reuse en towenaars nie.”
“Hierdie een moet jy lees, Yhosh, dis anders,” sê sy boetie ernstig.
Hoofstuk 4
Jerusalem
14 Desember 2013
Shabbat
Toe Marc op Shabbat wakker word, sneeu dit nog een stryk deur. Hy wend weer ’n poging aan om Rivkah op sy selfoon te bel, maar daar is steeds geen ontvangs nie. Hy probeer die landlyn ook, net om te hoor dat slegs noodnommers geskakel kan word.
Die woonstel voel soos ’n grafkelder, yskoud en doodstil. Daar is selfs van buite geen geluide hoorbaar nie. Die sneeu sif onafgebroke oor die verlate plein neer. Hy trek ’n woltrui en sweetpak aan, asook sokkies by sy skaapvelpantoffels uit Suid-Afrika en gaan maak koffie, dankbaar dat die kragtoevoer ten minste momenteel na die Ou Stad herstel is. Met sy beker koffie gaan sit hy voor die televisie en skakel dit vol verwagting aan. Die beeld is bra bewerig en raak af en toe weg, maar hy kan darem van die jongste nuusberigte oor die buitengewoon hewige storm hoor. Tienduisende huishoudings oor die land, waaronder groot dele van Jerusalem, is steeds sonder elektrisiteit. Die storm toon nog geen teken daarvan dat dit wil bedaar nie. Die Israeliese Elektrisiteitskorporasie is steeds aan die swoeg om kraglyne te probeer herstel nadat bome daarop geval het.
Valskermsoldate van die Golani-, Kfir-, Givati- en Nachal-brigade, wat vir offisiersopleiding in Jerusalem ingeskryf het, is vir diens in die hoofstad opgeroep. Dié operasie staan bekend as Wit Vlokkies. Die oggendnuus berig voorts dat die Israeliese weermag en die brandweer die dag sal begin deur die honderde motors wat op die twee hoofpaaie na Jerusalem sedert die vorige dag vassit, uit te sleep. Hierdie paaie is tussen Tel Aviv en die hoofstad en tussen Modi’im en die stad.
Toe die televisieskerm swart word en die ligte flikker, besef Marc die skrif is nogmaals aan die muur. Nog voor hy die kerse kan gaan haal, gaan die krag af. Buite is dit nou om 07:30 nog stikdonker en hy bevind hom weer net in die geselskap van ’n flikkerende kersvlam. Hy sukkel in die halfdonker om weer die kaggel aan die brand te kry en kyk benoud na sy voorraad dennebolle in die houtkis wat al hoe minder word.
Yhoshi is lank voor Natani aan die gang. Marc is dankbaar vir die een klein gasstofie wat hulle vir ’n noodgeval aanhou sodat hy ten minste vir die kind kan koffiewater kook. Toe Yhoshi deur die venster loer, roep hy teleurgesteld na Marc om te kom kyk. Sy sneeuman van die vorige dag raak byna heeltemal weg in die dik laag sneeu. Hy wil onmiddellik uitgaan om die skade te herstel, maar Marc keer hom.
“Dit is Shabbat, Yhosh. Ons gaan eers die parashah doen wanneer Natani ook wakker is en ons iets geëet het. Die sneeu lê in elk geval hier onder op plekke byna ’n meter diep – as dit nie meer is nie. Jy gaan te gou te nat wees as jy nou al uitgaan. Ons het nie so baie droë klere nie en ons kan op die oomblik niks droog maak nie.”
“Hoe gaan ons eet?”
“Ons sal wel ’n plan maak met die gasstofie. Ek het Donderdag ’n paar eetgoedjies gekry.”
“Abba, hoe gaan Imma warm bly met daardie halwesirkelysterding aan haar been … Wat noem ’n mens dit?”
“Dis ’n fraktuurfikseerder om daardie stukke gebreekte been bymekaar te hou sodat dit weer kan aangroei.”
Yhoshi trek sy asem sissend in. “Dis so aaklig! Al daai yslike skroewe deur haar been! Sal sy dit lank moet dra?”
“Dr. Goldberg het gepraat van minstens vier maande.”
“Weet sy dit?”
Marc skud sy kop. “Die dokter het nie gedink dis nodig om dit nou al met haar te bespreek nie.”
“Maar sy sal mos nie ’n duvet heeltemal oor haar kan trek met daai monster aan haar been nie.”
Marc het in die nag ook daaroor gewonder en in sy eensame bed só na haar verlang dat dit byna ’n fisieke pyn was. Nou sê hy: “Daar sal beslis lugreëling wees.”
“Jy weet Imma haat lugreëling. Jy weet hoe gou raak sy benoud as ’n mens die verwarmer in die motor aansit. Sy sê sy kan nie asemhaal as dit aan is nie!”
Marc druk sy arm gerusstellend. “Hulle sal wel weet wat om te doen, Yhosh.”
“Kan jy nog steeds nie met haar praat nie, Abba?”
Marc skud sy kop. “Alles is dood.”
Yhoshi kyk ’n bietjie hulpeloos om hom rond. “Wat kan ’n mens doen? Álles werk met elektrisiteit.”
“Dit is in elk geval Shabbat. Maar wat dink jy het die mense gedoen vóór daar elektrisiteit was? Al die eeue daarvoor?”
“Ek weet nie, maar nou hét ons elektrisiteit. Gelukkig werk my selfoon.”
“Dink daaraan – wanneer die battery pap is, kan jy dit nie laai nie.”
Yhoshi syg met ’n wanhopige kreet op die bank neer. “Ek het vergeet!”
“Ek sal jou die boek gee waarin die storie van die reus …”
“Abba! Ek is nie meer ’n baba nie!”
“Nee, jy is nie, maar ek het net gewonder of jy die dieper betekenis van die storie sal verstaan. Natani het iets daarvan begryp.”
Dis genoeg uitdaging vir sy oudste seun. “Maar hoe kan ek dit nou lees as die krag af is?”
“Dink aan die filosowe, hoogleraars en komponiste wat dit almal by kerslig gedoen het en met veerpenne op perkament moes skryf.”
Yhoshi sug oordrewe. “Ek sal kyk of ’n mens dit kan doen.”
“ ’n Mens kan, ek belowe jou dit, maar eers gaan ons die parashah doen.”
“Hoe?”
“Ook by kerslig. Hier is baie kerse. Gaan trek nou eers aan. Neem ’n kers saam, maar wees versigtig dat dit nie omslaan nie.”
Hulle is nog nie heeltemal klaar met hul bestudering van die parashah nie toe daar aan die voordeur geklop word. Dis Ilan, hul bejaarde buurman. Hy is ’n afgetrede hoogleraar van dieselfde universiteit