Refleksologia w praktyce. Holly Tse
Чтение книги онлайн.
Читать онлайн книгу Refleksologia w praktyce - Holly Tse страница 7
![Refleksologia w praktyce - Holly Tse Refleksologia w praktyce - Holly Tse](/cover_pre438803.jpg)
Ocena 4 lub 5
Jeśli ten punkt jest bardzo wrażliwy, jest tak jak powyżej (w przypadku oceny 2 i 3). Mogą pojawiać się fizyczne objawy, takie jak zmęczenie, mniejsza odporność, jeśli chodzi o zwalczanie przeziębień, lub puchnięcie węzłów chłonnych. Jeśli pozwolimy na to, by to trwało, po jakimś czasie może to doprowadzić do zaburzeń związanych z kiepskim funkcjonowaniem układu limfatycznego.
Choć ten punkt może dać ci znać, gdy potrzebujesz większej ilości aktywności fizycznej, może również powiedzieć ci, ile radości wpuszczasz do swojego życia. Tak więc ktoś kto biega maratony ma bardzo wrażliwy punkt drenażu limfatycznego, ponieważ odcina się od doświadczania radości, co hamuje przepływ qi w jego ciele.
Jak wzmocnić układ limfatyczny
Prawdziwą główną przyczyną nie jest to, że ktoś jest leniem, ale to, że w jego życiu brakuje radości i pasji. Gdy nie angażujesz się w życie lub gdy czujesz się zdemotywowany albo zablokowany, masz tendencję do zwlekania i unikania brania udziału w życiu. To wskazówki, że nie robisz tego, co rozpala ogień.
Gdy siadam, by napisać artykuł na mojego bloga, zazwyczaj robię to z radością. Naturalne jest wtedy dla mnie, że wstaję i regularnie się ruszam. Jednak czasami zdarza się, że nie piszę z radością. Wtedy zmuszam się, by skończyć artykuł, ponieważ mam w umyśle wyobrażony nieprzekraczalny termin napisania pewnej liczby artykułów miesięcznie. Wtedy uświadamiam sobie, że nie piszę z radością i przypominam sobie, by ponownie odnaleźć radość tworzenia i dzielenia się.
Gdy nie dokonujesz wyborów z radością, życie często wydaje się walką, a ty robisz swojemu ciału prawdziwą krzywdę. Aby odwrócić bieg rzeczy, zdecydowanie musisz wstać i więcej się ruszać, ale musisz także wpuścić do życia więcej radości, rozrywki i zabawy. Musi być coś, co naprawdę lubiłeś robić jako dziecko. Niech stanie się to twoim priorytetem w tym tygodniu.
Dodatkowo przez następne 24 godziny bądź świadomy swoich wyborów. Czy wybierasz pomiędzy tym, co powinieneś robić, a tym, co naprawdę chcesz robić? Spróbuj wybrać to, co wydaje się najbardziej radosne. Jeśli przez jakiś czas będziesz robił to konsekwentnie, będziesz czuł się szczęśliwszy i bardziej zaangażowany w życie. W rezultacie będziesz czuł się bardziej wzmocniony i naturalnie zaczniesz się ruszać i być aktywny.
Teraz, gdy masz pojęcie, z jakiego miejsca zaczynasz, nadszedł czas, by rozpocząć radosną podróż, aby uzdrowić ciało i dążyć do szczęścia. Wszystko zaczyna się od pojedynczego kroku, przejdźmy więc do pierwszego katalizatora uzdrawiania ciała: zmiany umysłu.
Pierwszy Katalizator
Zmiana umysłu, by uzdrowić ciało
ROZDZIAŁ 3
Dlaczego uzdrowienie zaczyna się od twojego umysłu
Twój umysł może powoli cię zabijać. Myślisz, że nie? Jeśli myślisz, że to niemożliwe, być może twój umysł już cię omamił. Aby ocenić straty, wykonajmy proste dwuminutowe ćwiczenie, które pokaże, jak duży wpływ twój umysł ma na twoje zdrowie i samopoczucie.
Czy kiedykolwiek byłeś tak zdenerwowany sytuacją, że nieustannie odtwarzałeś ją w myślach nawet wiele dni później? Może zostałeś zatrzymany za przekroczenie prędkości, choć jechałeś tak jak wszyscy, a nikt inny nie został zatrzymany. Może przyjaciel wykorzystał twoją hojność wiele razy, ale nie odwzajemnił się ten jeden raz, gdy ty poprosiłeś o pomoc. Być może twój szef trzeci rok z rzędu pominął cię przy podwyżce.
Poświęć chwilę, by pomyśleć o chwili, kiedy ktoś coś zrobił lub czegoś nie zrobił i to naprawdę cię wkurzyło. Śmiało, pozwól sobie się wściec. Pomyśl o scenie lub sytuacji – naprawdę znajdź się tam, jakbyś tego doświadczał. Kogo to dotyczyło?
Odtwórz scenariusz w myślach. Usłysz słowa, które zostały lub nie zostały wypowiedziane, choć powinny. Skieruj całą swoją złość na jedną osobę lub grupę ludzi, którzy doprowadzili cię do wściekłości. Następnie –
Przepraszam, że przerywam tu twoje myśli, ale czy zauważyłeś, co się działo w twoim ciele, gdy odtwarzałeś to wspomnienie? Czy dostrzegłeś napięcie w ciele? Gdzie je odczuwałeś? Przeanalizuj poniższą listę i zauważ, gdzie w twoim ciele gromadzi się stres:
• Szczęka.
• Kark.
• Barki.
• Dłonie.
• Żołądek.
• Inne?
• Wszystkie z powyższych!
Skoro już tu jesteśmy, czy zwróciłeś również uwagę na swój oddech? Być może wstrzymywałeś go lub oddychałeś zbyt szybko. A co z tętnem? Czy twoje serce biło szybciej?
Teraz, gdy zaobserwowałeś wpływ złości na twoje ciało, przejdźmy do następnej części tego ćwiczenia. Pomyśl o naprawdę smutnym czasie w twoim życiu. Mógł być spowodowany stratą ukochanego zwierzątka, zakończeniem związku lub śmiercią bliskiego członka rodziny. Cokolwiek to było, wróć do wspomnienia i naprawdę zanurz się w tym czasie i przestrzeni. Jakie myśli chodziły ci po głowie?
Czy był to nagły szok czy też coś, czego mogłeś się spodziewać? Czy ktoś był z tobą, czy też byłeś sam ze swoją żałobą? Dla celów tego ćwiczenia pozwól sobie na około 10–15 sekund wejść w głębię swoich myśli i uczuć.
Zwróć uwagę, gdzie w ciele odczuwasz smutek. Czy to głuchy ból w klatce piersiowej? Czy to ból w sercu? Czy nagle zaczynasz płycej oddychać? Czy masz ochotę zwinąć się w kulkę?
Dobrze, wystarczy tych negatywnych uczuć. Czas odwiedzić szczęśliwe miejsce. Pomyśl o czasie, kiedy odczuwałeś niesamowitą radość. Może było to wtedy, gdy byłeś dzieckiem. Mogły to być narodziny dziecka. Może podróżowałeś i doświadczałeś poczucia wolności, odkrywania i przygody. A może było to wtedy, gdy znalazłeś swoją drugą połowę.
Podobnie jak pozwoliłeś sobie zanurzyć się w smutnym wspomnieniu, podaruj sobie bycie w pełni obecnym w tej chwili radości. Co sprawiało, że czułeś się tak szczęśliwy? Kto tam był? Doświadcz tego ponownie w umyśle i upajaj się swoim szczęściem przynajmniej przez minutę.
Teraz zwróć uwagę na to, co dzieje się w twoim ciele. Czy twoje serce otacza uczucie ciepła? Czy czujesz się rozluźniony i jednocześnie pełen energii? Prawdopodobnie wziąłeś kilka głębokich oddechów, a twoje usta ułożyły się w uśmiech.
Dzięki